Δεν ξέρω αν το έχει ο τόπος ή οι άνθρωποι, αλλά κάποια πράγματα θέλουν το τόπο τους για να αποδώσουν. Έτσι, ο Μανώλης Ρασούλης έδεσε με το τόπο το βράδυ του Σαββάτου, (9/8), στη κεντρική πλατεία του Ορεινού. Φταίει το υψόμετρο, η πλατεία, οι άνθρωποι; Αδυνατώ να απαντήσω, αλλά σίγουρα το αποτέλεσμα αποζημιώνει κάθε φορά και αποζημίωσε και αυτή, όποιον ανέβηκε στον ορεινό όγκο της Θρυπτής για να απολαύσει καλή μουσική….

Βέβαια αυτές τις μέρες, το Ορεινό υποδέχεται τους ξενιτεμένους του, που δεν είναι λίγοι και το χωριό σφύζει από ζωή. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος φροντίζει να μην αφήσει κανέναν παραπονεμένο. Το αποτέλεσμα ικανοποιεί τον κάθε απαιτητικό.
Ο Μανώλης Ρασούλης, ανέβηκε και αυτός την ανηφοριά για να μας θυμίσει τη πορεία του στο Ελληνικό Τραγούδι από τον Λοΐζο μέχρι και τον Βαγιόπουλο, τον Ξυδάκη, τον Παπάζογλου, το Νικολόπουλο και πολλούς άλλους με τους οποίους έχει συνδέσει τη πορεία του, αλλάζοντας κάποια στιγμή (μετά την Εκδίκηση της Γυφτιάς) τη ροή της Ελληνικής Λαϊκής μουσικής. Και ευχαρίστησε όλους, μηδέ των μονίμων κατοίκων εξαιρουμένων. Μαζί του, ο Μιχάλης Παπαζήσης και η Μαρία Παπανικολάου.

Σημείωση:
Το καλοκαίρι του 2009, συμπληρώνονται 30 χρόνια από την ίδρυση του Πολιτιστικού Συλλόγου Ορεινού. Αναμένονται πολλές εκπλήξεις.